1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
105
Okunma
Zaman, bir Moğol atlısı gibi geçiyor yanımdan
An mıdır bilmiyorum tozlarından bana doğru savrulan
Yırtıp attığım hırslı bir kumaş belleğin namusu
Fısıltıyla beni çektiği pusu
Ve benim durmayan öfkem
Zamanı, paramparça edip kaosa sürükleyen
Göktaşından dövülmüş hançeriyle gömülü anılar
Savaş arabalarında binlerce yılın masalların okur
Nazlı bir ceylanın güneşe teslim olmuş teniyle
Tarih dediğin, sadece bir gölgedir
Dibinde koyuluk, ardı ışık
Önü belirsiz
Sert biriyim ben
Bir granit gibi
Yoksul olan toprağın düşü
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz