Bir güzelin sinesinde rüyaydı uyandım
Mâh-ı cemâlin düşüyor yaşlı gözlerime
Bir nâzenin bakışlarıyla mest olup yandım
Dil-i virânem sığmaz sığmaz artık kendime

Zülfün şeb-i siyah gönlüm esirdir yanına
Gamzelerin hançer gibi saplanır canıma
Her nefesimde adın düşer dil-i anıma.
Gülşende bülbül oldum ağlarım hep kendime

Bir sözün kevserdir içtikçe yanar yanarım
Aşkın bir ferman gibi yazıldı kaderime
Sevdanla divâne mah cemaline hayranım
Sen tek nişanımsın alın yazgı defterime
Zaman devrân döner sevdan kalır hep anarım

Zülfü perişânın geceler ki hicran benim
Keman kaşların hicazdan canıma can katar
Sûretin cennettir firkatinde cehennemim
Zülâli der vuslatın bir nur gönlüme doğar

Zülfün Şebin:siyah bukleli saç
Dil-i viran (Farsça): gönül, kalp
Virân: harap, yıkık, perişan
Gülşen’de bülbül
Sevgilinin bahçesinde ağlayıp inleyen âşık

Halk Şairi
Tülay Aslan

Sevgililer Gününüz Kutlu Olsun.