Kimsin Nefha,

Toprağın çığlığında senin dedikodun

Üzümlerin kanında uyumuşsun, ne bu kin

Kimsin Nefha?

Güneş neden başını eğdi, ay niçin korkak ve eksik

Neler oluyor anlat bana

Denizler karanlığı ne diye sever, kadınlar niçin ağlar

Tırnaksız bebekler sütü neden kan gibi emer

İnsanı anlat bana,

İblis, insandan ne diye kaçar

Avucuna dua olan peygamberleri anlat

Göğü saran bulutları ve içinde ateşsiz yıldırım uykularını

Anlat bana Nefha,

Şeytana bakan Allah’ı nasıl bilmeliyim

Secdeye kapanmış Adem’i

İnsan niye zalim, merhamet neden insan denen can için

Kediler de tövbe eder mi, meleklere misafir olunur mu?

Neler oluyor içimde, bana anlat ben kimim?

Bana kalbimi veren bana ne diye güvendi

Bilmediklerimi bildirin, yeryüzü doyurmuyor beni

Allah’ım merhamet, merhamet, merhamet.

Deliriyorum Nefha! bu sevda beni diriltmeyecek

Anlatsın biri bana

Bu tılsımlardan ölüyorum

Düşlerimle avlandım, gönlümü kemiren şeytan değil

Sensin sen! İntikam değil bu olsa olsa aşk!

İç çekişen âlemin içinden âlemi var eden

Ölümden hicretler var önümde devran nereye

Ötelerde kurulan evler kimin

Dünyayı bilemedim henüz, bu sancılı kervanın hangi heybesindeyim

Dağ üstlerinde oynaşan yıldızların dövünüşüne

Gözyaşlarının inişine yemin ettirin!

Nefha, aynaların girdabında kâinat geberebilir

Kılcal sancıda en ıstıraplı ah yeri ve göğü sarsabilir

Tutunmak istemiyorum endişelere, kedere ve yokluğa

İçime düşen Meryem sen işit beni

Ben oyuncak değiştiren çocuk değilim

Rab, su ve hurma

Nefha, aşk aşkına bana aşkı fısılda.



*Nefha: Hafif hissedilmeyecek derecede esen rüzgar veya koku esintisi demek