Şu gözümde âlemin sen ki çocuk güzelliğiydin
Ruhsuzca bir yetişkinmişsin ya bilmedim ben!
Dünyâda her ne var, sen ki onun özelliğiydin
Maya’nın ki Örtüsü’ymüş, gördüm de silmedim ben!

Dünyâ ki hayrı şerrinden bâzı fazla çirkin
Kaş çatsa ızdırâptı nasibin, gülerse temkin
Bin âh ü vâhla yalvardım demde Rab’be lâkin
Bu biçim kepâze Varlık’tan feshedilmedim ben!

Bin âh ü vâhla her ömrüm ânı geçti lâkin
Her bir sorumda suskun, her bir celâlde sâkin
Hani nerde varlığın, yüce şahsın değil mi yetkin
Hiç dil tutuklu Mûsâ gibi fethedilmedim ben!

Gönlüm de kaldı aklım da benim ki bir güzelde
Kaderimdi reddedilmek ısrârla matmazelde
Varlıkla belki, ismim ile gâlibâ ezelde
Yaşamak denen o kor deftere kaydedilmedim ben!

Şu canım ne cin ü şeytâna yarar, ne Rab Hüdâ’ya
Şu dilim ne sövdü Rab’be, ne kalktım namaz-edâya
Başı eğmedim ki İshâk gibi büsbütün fedâya
Ölmekle şol hayât hâriç kaybedilmedim ben!

Ali’den değil, Muâviye’den yok, ne Hâricî’den
İsâ Mesih’çiden de değildim, ne vergicîden
Ne ezenlerin yanında, ne şâhı yergicîden
Ömrümde kimselerden yana zikredilmedim ben!

Bomboş beyaz kağıttır tüm ömrümün kitâbı
Yoktur ya hiçbi’ kimseye pek mûteber hitâbı
Bu kitâbımın nasıl olsun şerhi, yok ki bâbı
Dünyâ denen rezâil yere neşredilmedim ben!

İnsan ki şöyle dursun, âşık bi’ cin de yoktur
Hânem, yuvam, yerim kalsın; köhne in de yoktur
Rûhum erişti sonsuz yaşa, sanki sin de yoktur
Yaşıyor iken geberdim ama, defnedilmedim ben!

Çözerek değil de derdime giryân olan bi’ gözle
Çıkarım değil de gönlüme yârân olan bi’ gözle
Bedenim değil de rûhuma hayrân olan bi’ gözle
Feleğin elinde teşhir dışı seyredilmedim ben!

Doğmuş ya bir sefer can, kaderin şu kumpasında
Cevher bulunmuyor anladı vuslatın pasında
Sürsem yüzüm ne fayda, nedâmetle paspasında
Bi’ düzine bitmemişti, henüz affedilmedim ben!