Kalk Siyon, "Tanrı Öldü!" erden kız, haykıralım
Cennetin bağlarında bir yangındır yanıyor
Kanlı gözyaşlarıyla İsrâil hıçkıralım
Bizi kim görse Tanrı’mız sanki yaşar sanıyor

Bu nasıl bir zulüm ne tür bir zâlim Adonai
Sanki gövdemde kalbi pençelerinden sıkıyor
Eriyip damlıyor güneş, düşman akşama ay
Elohim, sanki gözlerimden mahşer çıkıyor

Korkmadan şimdi söylerim ismini ey Yehova
Sen de öldünse ger ne anlamı var tende canın
Sahte birkaç dekor biraz da yalandan prova
Şakadan hiçbi’ farkı yoktur mazlumda kanın

Öldü öyleyse Tanrı biz gayrı yaşar kalalım
Bize koymaz bu ihtilâl, bizi yıkmaz bu vuruş
Bunca yıl Tanrı aldı şimdi biraz biz alalım
Yazıyor Tanrı’nın vefâtını beş altı kuruş

Nefsiniz şimdi Tanrı’nızdır coştukça coşun
Avazım çıktığınca ey Dünyâ bağrıyorum!
Tanrı olduysa nefs koşun ey ki ahâli koşun
Rabbe kurşunla mermiden sıkmaya çağrıyorum!