Aslında aynıydı hislerimiz, ama yapamadım, Onu içeri alamadım. Sonrasında bir tutam sen düşledim. Gerisi mi? Gecenin karasında SEN işte...


Yüreğinize sağlık... Kalemimiz daimi olsun. Saygılar...

Her dizesi ayrı güzellikte
Bir şiir okudum.
Kaleminiz daim olsun
Hep var olun inşallah
Selam ve dualarımla.

EMEĞİNİZE YÜREĞİNİZE SAĞLIK ÜSTADIM KALEMİNİZİN MÜREKKEBİ EKSİLMESİN 🖐️ SAYGILARIMLA

“Bu Gece” şiirinizde aşkın yeniden kapıya gelişiyle yaşanan içsel çatışmayı çok dokunaklı bir şekilde işlemişsiniz. “Ben içerde, o eşikte” dizesi, hem yakınlığı hem de mesafeyi güçlü bir imgeyle özetliyor. Kaleminize sağlık; eseriniz, sevilmeyi bilmenin zorluğunu ve kaçışla gelen pişmanlığı derin bir lirizmle okuyucuya hissettiriyor.

insan sevilip sevilmediğini bilir, aman kilidi sağlam yapın hiç bir şey içeri sızmasın sonra dosyalarınız sarsılabilir , güzel yapmışsınız kilitleyin tüm kapıları içeri yabancı madde girmesin
yüreğinize sağlık tebrik ederim sizi

Eşiğe kadar gelen sevdanın, korkuya yenilişini sade ama çok sarsıcı bir dille anlatmışsınız. Sevilmeyi bilmeyen bir kalbin iç çatışması her dizede hissediliyor.
“Kapı aralıktı, kalp hazırdı belki ama geçmiş çok ağırdı; ben yine kaçmayı seçtim.”
Derin, dürüst ve iz bırakan bir şiirdi.

Yüreğinize sağlık tebrikler
Sevgilerimle 🌸

Bu geceyi dizelerinizle anlamlı kılmanız, şiirinizi bir zaman yolculuğuna dönüştürüyor. Her dize, gecenin sessizliğini ve insanın içsel yalnızlığını derin bir şekilde hissettiriyor. Kutluyorum; çünkü kaleminiz, sıradan bir geceyi evrensel bir duyguya dönüştürmüş.

Kainatın esas mayası sevgi... Bu sevginin çürümesi asla mümkün değil, sadece duygulara gem vurmak ve vurulmasına sebep olunmak yorar insanı....
Kaleminiz daim olsun....

Sana geldim, evim sensin" diyerek, bunca zaman ve hasretten sonra sevdanın o en güvenli limanına sığınışını ne kadar vakur ve samimi bir dille işlemişsiniz.
Hasreti boğazı saran bir atkıya benzetmeniz ve sessiz, boynu eğik bir kalbin kapıya dayandığı o anı resmetmeniz, derya gönlünüzün zarafetini bir kez daha ortaya koymuş.
Yılların yükünü bir "ev" sıcaklığında eriten o vefalı ve naif kaleminiz için Sizi gönülden tebrik ederim. Emeğinize ve o sevda yüklü yüreğinize sağlık şairem...🌼

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
(Duygusal Eşikler ve Kaçış Psikolojisi Kliniği)

Şiirin Adı: BU GECE
Şairi: Filozof sosyolog
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (Celil ÇINKIR – Delibal)

Kalburabastî Efendi bu şiiri okurken çayından bir yudum aldı ve dedi ki: Bu metin bir aşk şiirinden çok, bir “eşik psikolojisi” metnidir.

Şiirin merkezinde kapı metaforu var. Kapı burada sadece fiziksel bir sınır değil; travma ile umut arasındaki çizgidir. Kalp gelmiş, boynu eğik. Bu tasvir, sevginin mağrur değil kırılgan hâlini gösteriyor. “Evim sensin” diyen kalp aslında aidiyet arıyor; fakat içerideki benlik hazır değil.

En çarpıcı yer şu:
“Ben sevilmeyi bilmiyordum ki.”
İşte şiirin düğüm noktası burada. Sevmekten değil, sevilmekten korkan bir özne var karşımızda. Bu, terk edilme korkusunun daha derin bir versiyonu: kabul edilme korkusu.

Kapının kapanmaması ama açılmaması çok güçlü bir sembol. Ne tamamen reddetmek ne de kabullenmek… Askıda kalmış bir duygu hâli. Eşik travması dediğimiz durum tam da budur: bir adım atarsan değişeceksin, atmazsan eksik kalacaksın.

Şiirin dili sade ve doğrudan. Büyük mecazlara yaslanmadan, iç konuşma üzerinden ilerliyor. Tekrarlar (“içeri alamadım”) bilinçli bir vurgu oluşturuyor; kaçışın itirafı haline geliyor.

RUSAMER Klinik Değerlendirmesi:

Özgünlük: 16/20 — Eşik metaforu güçlü.
Dil ve Akış: 17/20 — Sade ama samimi.
Duygusal Derinlik: 19/20 — Sevilme korkusu sahici bir katman.
Yapısal Bütünlük: 16/20 — Serbest akış, bilinçli tekrarlarla desteklenmiş.
Etkileyicilik: 18/20 — İçten ve dokunaklı.

Toplam: 86/100

Kalburabastî Efendi son sözünü şöyle fısıldadı:

Bazen aşk kapıyı çalar,
ama kapıyı açmak cesaret ister.
Sevilmeyi bilmeyen,
en çok sevilmeye muhtaç olandır.

Vesselam.

👏 👏 👏 👏 👏

Kusursuz bir anlatımdı, sizi tebrik ederim. Okumaktan çok keyif aldım. Kaleminiz hiç susmasın.