4
Yorum
17
Beğeni
0,0
Puan
189
Okunma
Ah, benim insanlarım,
Yalanla besliyorlar sizi,
Halbuki açsınız,
Etle, ekmekle beslenmeye muhtaçsınız.
Ve beyaz sofrada bir kere bile yemek yemeden doyasıya,
Göçüp gidersiniz bu her dalı yemiş dolu dünyadan...!
Nazım Hikmet
Enkazın altında,
İçten gelen zayıf bir ses,
Bu bekleyişin sonucunda,
Kalbine umutlu şeyler söylüyorsa...
Umutla bekle canım
Belki birileri seni duyuyordur,
Belki birileri sana ulaşıyordur.
Beklenen kurtarıcı ve yardım,
Sana hayatı geri getirecektir
Gereğini umut ederek bekle canım .
Çünkü her an bir mucize olabilir.
Çünkü herkes kendi kaderinin,
Gerçek kahramanıdır,
Ve her ses, her nefes,
Umutla dolu bir hayattır.
Dışarıda bekleyenler,
Ağlayanlar, dualar edenler var .
Onlar da umutla bekliyor,
Orhan Gülaçar
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz