Hak yiyenler baş köşeye kuruldu,
Mazlumların defterleri dürüldü.
Adalet dediğin hepten yoruldu,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Sefalet içinde kıvranır canlar,
Zalimin halinden kimler ne anlar?
Kanla besleniyor şahlar, sultanlar,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Yoksulun sırtında bin türlü dert var,
Gönül sarayları yıkık ve dar var.
Vicdanı olmayan bir avuç mert var,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Savaşlar çıkarıp yıktılar evi,
Uyandı içlerde nefsin o devi.
Bitmedi bir türlü hırsın ödevi,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Adil paylaşım yok, hep "bana" derler,
Milletin hakkını çalar da yerler.
Alın teri dökmez, haram yerler,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Kin ile kibirdir bunların özü,
Hırsından kör olmuş hainin gözü.
Meclise girse de eğridir sözü,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Uluslar inliyor baskı altında,
İnsanlık çürüyor zulüm katında.
Merhamet kalmadı hiçbir zatında,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Eşitlik dedikleri boş bir masaldır,
Gerçekler acıdır, her yan yasal dır.
Zenginin bindiği sağlam bir saldır,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Zulümle kurulan abad mı olur?
Ağlayanın ahı yerde mi kalır?
Gün gelir haklılar hakkını alır,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Biri yerken biter birinin ömrü,
Yürekte soğumaz acının kömürü.
Hepsi de giymişler kanlı demiri,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Garip Turhal der ki yanar bu sinem,
Geçti de gidiyor feryatlı senem.
İnsanlık dediğin bitti mi annem?
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Aşık Turhal mahlas, sözlerim haktır,
Doğruyu diyene yer sanki yoktur.
Açların karnına saplanan oktur,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Hüseyin TURHAL