Garip kuşun yuvasını yıkanlar,
Mazlumun ahından zevke çıkanlar,
Kendi mülkü gibi halka bakanlar,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Sefalet elinden boynumuz eğri,
Adalet dediğin gelmiyor geri.
Haramla dolmuşsa nefsinin yeri,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Savaşlar çıkarıp canı alırlar,
Karanlık köşklerde zevke dalırlar.
Sanma ki bu mülkte baki kalırlar,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Eşitlik sözleri dillerde yalan,
Rızkımız üstünde bitmiyor talan.
Açlıktan ölüyor arkada kalan,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Kin ekerler her gün barış yerine,
Zehir damlatırlar balın serine.
İnsanlık düşüyor çok derinine,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Kibir deryasında yüzer gemisi,
Fakirde kalmadı ekmek gemisi.
Zulümle geçiyor ömrün demisi,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Uluslar üstünde bin türlü oyun,
İsterler ki herkes olsun bir koyun.
Eğilmez ki artık şu bükük boyun,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Zulümle abadlık olur mu sanan?
Ateşin içinde odur tek yanan.
Vardır elbet bir gün uykudan uyan,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Adil bir paylaşım hak getire dost,
Herkesin derdi bak, bir parça post.
Kötülük içlerde olmuş koca tost,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Bir yanda saltanat, bir yanda çile,
Gelir mi bu dertler hiç daha dile?
Düzeni kurmuşlar kumpasla, hile,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Gözyaşı sel oldu, durmuyor akar,
Beyler koltuğundan keyfine bakar.
Feryatlar kopsa da kim kime takar?
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Aşık Turhal söyler dertli sözünü,
Hakka döndürmüştür özde gözünü.
Gömmüşler toprağa hayır yüzünü,
Dünyayı kötüler yönetiyor bak.

Hüseyin TURHAL