BAZEN

Aşk;
bir kıvılcımdır bazen.
Bazen sönmek bilmeyen bir volkan.

Erkek;
âşık olur bazen,
bazen delicesine,
aklı başında,
akıllıca bazen.

Bazen şehvani duygular kamçılar erkeği.
Utanç verici…
Bazen uhrevî bir inanç,
âşık olur sırılsıklam.

Kadınlar da âşık olur bazen;
bazen aşkı tanımadan,
ne olduğunu bilmeden.

Şeytani duygularla bazen;
utanç…
Bazen melekler kadar masum,
gayet saf,
bir o kadar temiz duygularla.

Zamanla etkiler ikisini de aşk;
bazen aşk erkeği farklı,
kadını çok daha farklı etkiler.

Bazen erkekte aşk
mabed,
bazen kadında kıble olur.

Asilse erkek,
âşık olduğu kadını soluduğu nefes sayar.

Giderse erkekten kadın,
kesilir nefesi erkeğin;
soluksuz kalır.

Bazen kadın da düşer aşka;
öyle sever ki erkeği;
bazen bitecek sezgisiyle
yer bitirir kendisini.
Giderse erkek,
yetim ve öksüz kalır kadın.

Bazen kabullenmez âşıkı erkek,
kabullenemez kaybetmeyi bazen.

Bazen “sonsuza kadar” dediği bir anda bitirir.

Bazen kadında yanılgı,
erkekte sancı bazen.

Nihayet volkan da söner;
geride kül kalır.
Kül toprağa,
toprak tohuma karışır bazen.

Yağmur düşer toprağa,
tohum filizlenir.
Kadın ve erkekte
aşkın yerini boy veren sevgi alır.

Bazen de toprak çorak,
tohum galiz olur yesermez aşk.

Bazen yanar,
geride sadece kül kalır.

Münbittir
kadına aşk bazen,
erkeğe sadakat yaraşır.

Efkan ÖTGÜN