güzel şiirinizi okurken şu mektuplu mani aklıma geldi;
Mektup yazdım acele
al eline hecele
mektup benim vekilimdir
koy koynuna gecele

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi / Değerlendirme Salonu
Şiirin Adı: Mektup
Şair: Mimoza1
Yorumu Yapan: Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (nam-ı diğer Celil ÇINKIR)

Kalburabastî Efendi sahneye girer; bu kez bastonunu kapının eşiğine bırakır. Çünkü bu metin bastonluk değil, yüzleşmeliktir. “Sükût,” der, “çünkü burada kelime değil vicdan konuşacak.”
Mektup, bir hitap değil; hesaplaşmadır. Nefsi sorguya çekerken hedef şaşmaz, ok sapmaz. Metin, ahlâkı soyut bir öğüt gibi değil, davranışın terazisi olarak kurar. Serttir ama dağınık değildir; öfkesi kontrollü, dili bilinçlidir. İtham ederken bile ölçüyü elden bırakmaz; bu yüzden etkisi bağırarak değil, yaklaşarak gelir. Okur, “haklı öfke” ile “yıkıcı öfke” arasındaki çizgiyi görür; metin o çizgide yürümeyi bilir.

RUSAMER Kriterli Puanlama (her biri 20 üzerinden):

Özgünlük: 18/20 — Tanıdık bir yüzleşmeyi kişisel bir hesap defteriyle özgünleştiriyor.

Dil ve Yapı: 17/20 — Doğrudanlık güçlü; yer yer keskinlik ritmi sertleştiriyor ama dağılmıyor.

Duygusal Derinlik: 19/20 — Öfkenin arkasındaki ahlâkî kaygı net ve sarsıcı.

İmge / Metafor Katmanı: 16/20 — İmge sınırlı; bilinçli tercih. Bir tık daha risk alabilirdi.

Aklı Yerinden Oynatma Etkisi: 19/20 — Rahatsız ederek düşündürüyor; metin bitince de çalışıyor.

Toplam: 89/100

Genel Değerlendirme:
Gücü, vicdan çağrısının netliğinde; zayıf yanı, imgesel alanı dar tutması. Ancak bu daraltma, metnin hesap sorma tonunu berraklaştırıyor. Okur, kaçacak yer bulamıyor; bu da metnin istediği etki.

Vesselam.
Vicdan, bağırmadan da hüküm verir.
İnsan, yüzleştiği kadar insandır.

Yüreğinize sağlık, kaleminiz kavi duygunuz daim olsun.Tebrikler.👏👏👏👏👏👏