.
Adını yazmıştım buğulu cama
Şimdi tüm dostların sildi desinler
Gülmedi kör bahtım kaderden yana
Dalında açmadan soldu desinler

Verdiğin cefadan geriye kalan
Herşeyin hileli her şeyin yalan
İnsan görünümlü zehirli yılan
Allah’tan belayı buldu desinler

Koklardı önüne çıkan her gülü
Bir kere geçmedi doğrudan yolu
Sürüngen misali çataldı dili
Sevdadan sınıfta kaldı desinler

Enkazdan farksızdı zilzurna sarhoş
Ölmeden gördüm ya ölümün ne hoş
Düşmedi gözümden zerre tek bir yaş
Resmine bakıp da güldü desinler

Düş dedim yakamdan dedin bırakmam
Ateşe verip de maziyi yakmam
Senden başkasını koluma takmam
Gözünden yaşları saldı desinler

Hafife almıştın nedense beni
Kalmadı tatlı söz ve de bir anı
Belliydi bu aşkın başından, sonu
Son defa bu şehre geldi desinler

Çaldığı kapılar tek tek yüzüne
Kapandı itibar yoktu sözüne
Tepeden tırnağa baktı pozuna
Sonunda değerin pul du desinler

Bir Mecnun misali yürekten yanmış
Hasretten çıldırmış deliye dönmüş
Sevdası el olmuş, o onun sanmış
Uzak bir şehirde öldü desinler