Dünya, yalan dünya; dediler bana,
Nice köprülerden geçtim de geldim.
Bu yol uzak gelmez dediler sana,
Hayal aleminden geçtim de geldim.

Hızırı yanımdan geçerken gördüm
Bülbülü sulardan içerken gördüm
Tüccarı sebzeyi seçerken gördüm,
Bazen bahçelerden geçtim de geldim.

Kardeşi kardeşe düşman edenler
Zamansız günlerde Hac’ca gidenler
Sabah akşam demez yemin edenler,
Caminin önünden geçtim de geldim.

Süleyman’a kalmaz dediler dünya
Kalanlara sorsan bunlar bir rüya
Karun’un serveti çoktur ya güya,
Bende oralardan geçtim de geldim.

Keseri sorarsan kendine yontar
Doğrunun elinde değilse kantar
Teraziler günlük eksik mal tartar,
Buğday pazarından geçtim de geldim.

DOĞANAY’ım gönül yüksekte gezer
Kalem Padişahda çok ferman yazar
Doğumdan ölüme hep hazır mezar,
Bende bu dünyadan geçtim de geldim.

Kemal DOĞANAY