5
Yorum
25
Beğeni
4,7
Puan
251
Okunma

Uyurken rüzgâr pencereme hafifçe girdi.
Geldiğini gördüm sanki ve ben o anda anladım:
Birinin uykusuna sızabilmekmiş,
görmeden görmekmiş seni.
Hiç dokunmadan. Biliyorum, hissediyorum.
Bazen kelimeler yetmiyor, ondan susuyorum.
Adın bir mum gibi yanıyor, içimi aydınlatıyor.
Sen bir bahar dalısın; rüzgârın esintisinde savrulursun.
Üşüyorum sen savruldukça.
Adınla bir bulut oluşturacağım
ve her yağmur yağdığında o bulut ağlayacak.
Ama ağlarken bile sana yağacak.
Bir ömür boyu aynı gökyüzüne bakıp seni görmekmiş.
Ve ben hâlâ aynı gökyüzüne bakıyorum, seni arayarak.
mesakin-31/02/2026
5.0
93% (13)
1.0
7% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.