Zaman-ayna ve insan üçgeninde insan kimi zaman kendini tanıyamıyor. Zamanın hızlı akışına kapılıyor insanlar. Dünya lüksü, malı-mülkü olsa ne yazar... Hayat bu çarkı dönüp duruyor... İnsanlar bu çark içinde un ufak oluyor ama farkında değil.... Anlamlıydı. Kutlarım yürekten. Hayırlı geceler hocam

Muhteşem her dize farkı duyğuya cekiyor insanı
Kaleminize yüreğinize gönlünüze sağlık
Selam ve saygılarımla hocam

Emeğinize sağlık değerli hocam muhteşem bir eser olmuş yüreğiniz dert görmesin kaleminiz daim olsun nicelerine inşallah hayırlı akşamlar dilerim selamlar saygılar

Şairin özgün kaleminden çıkan bu eserin hissettirdiklerini şu noktalarla özetleyebiliriz:

Sahip Olmanın Anlamsızlığı: "Saraylar, mülkler olsa neye yarar?" sorusu, şiirin düğüm noktası. Maddi olanın, insanın içsel huzuruna dokunamadığını, hatta bazen mutluluğu "hiçliğe" dönüştürdüğünü çok etkileyici bir şekilde ortaya koyuyor.

Zamanın Akışı: Şair, hayatı bir "araba yolculuğu"na benzeterek hem kaçınılmazlığı hem de kontrolsüzlüğü simgelemiş. "Bir saniyesine söz geçiremediğim" vurgusu, insanın kader karşısındaki acziyetini ve zamanın mutlak egemenliğini çok iyi anlatıyor.

Kendine Yabancılaşma: Aynadaki o "eski ben"in kayboluşu, yaşlanmanın ve değişimin en hüzünlü tasvirlerinden biri. İnsan, hayatın sonunda kendine bile yabancılaşabiliyorsa, geriye kalan nedir sorusunu okuyucuya düşündürüyor.

Şair, sanki bir hayat muhasebesinin finaline gelmiş ve "her şeye sahip olmanın aslında hiçbir şeye sahip olmak olduğu" gerçeğiyle yüzleşmiş. Çok derin, vakur ve bilgece bir veda eseri.

"Her şeye sahip olmanın getirdiği
o muazzam hiçlik ve insanın
kendi dileklerinin altında ezilmesi
saraylar, mülkler olsa neye yarar?'
dedirten o büyük eksiklik, aslında
insanın zamanı durduramayışının
ve kendine yabancılaşmasının
bir resmi yol alan bir arabanın içinden
dünyayı izler gibi, akıp giden ömrü
çok güçlü imgelerle anlatmışsın
kalemin dert görmesin,
çok düşündüren bir şiir."

saygılarımla.."