Ben senin geçmişinin esiri miyim,
Hangi suçun bedelini ödedim bu kalpte?
Prangalar vurduğun şu yüreğin,
Katili oldun da şimdi,
Uzaklarda ne halde olduğumu mu soruyorsun?
Göçmen kuşlara sor,
Anlatsınlar halimi,
Hangi mevsimde kırıldım,
Hangi gökte savruldum.
Kimin intikamını aldın benden?
Duygularını kimlere köle ettin de
Öfkenin faturasını bana kestin?
Gitmek istediğin yere git,
Vicdanın seni bırakır mı sandın?
Yaptıkların gözyaşı olur,
Damla damla düşer yanaklarına.
Aynalar düşman kesilir sana,
Baktıkça çirkinleşirsin,
Çünkü bazı yüzleri
En çok gerçekler yaralar.
Denizden bir avuç su misali içirdin bana sevdanı,
Damarlarım kan yerine seni taşıyor şimdi.
Çıraları biriktirip de yüreğime,
Ateşe verip de gittin sevgili,
Ruhum volkan misali, her “sen” dediğimde
Dudaklarım ateş püskürüyor sanki.
Ve ben, küllerimden doğmayı değil;
seni unuttuğum gün gerçekten yaşamayı bekleyeceğim…