hayata dair büyük planlarım yok,
mesela yarına dair de.
Bugünle idare ediyorum,
o da bazen nazlanıyor.

bir sabah uyanıp
dünyayı ciddiye almama hâlim var,
dünya da zaten
beni pek umursamıyor.

cebimde bozukluklar,
aklımda bozuk düzenler.
Herkes bir şey olmaya çalışırken
ben olmamayı başaramıyorum.

kaldırımlarla samimi bir ilişkim var,
ayakkabılarım bilir.
Kaldırım taşları
benden daha istikrarlı,
en azından
hep aynı yerde duruyorlar.

bir işim var sözde,
ama daha çok
hayat beni çalıştırıyor.
Maaşımı geç yatırıyor,
itiraz edince
sus diyor.

aşkla aram mesafeli,
çok yaklaşınca
saçmalıyorum.
Zaten aşk da
beni pek ciddiye almıyor,
arada uğrayıp
çayı içip gidiyor.

bir çay bardağında
küçük mutluluklarım var,
büyüğünü istedim mi
dökülüyor.
Demek ki
büyük mutluluklar
bana göre değil.

gökyüzüyle gizli bir anlaşmam var;
canım sıkılınca
maviye boyanıyor.
Bulutlar da
dert ortağım,
bir yere gitmeden
sürükleniyorlar.

akşamları ağırlaşan düşüncelerim,
sabahları hafifleyen umutlarım var.
Öğlene doğru
ikisinin de
pek bir anlamı kalmıyor.

insanlarla aram iyi sayılır,
ama kalabalıkla
hiç anlaşamıyoruz.
Kalabalık çok konuşuyor,
ben susarak
daha iyi anlaşıyorum.

biraz umursamazlığım,
biraz da mecburiyetim var.
Hangisi ağır basıyor dersen,
ikisi de
aynı terazide
eksik tartıyor.

hayattan büyük beklentilerim yok,
hayatın da
benden yok zaten.
Aramızdaki ilişki
karşılıklı ihmal üzerine kurulu.


işte böyle…
Ne kahramanım
ne mağdur.
Sadece
günün birinde
unutulacak kadar sıradan,
ama şimdilik
yaşayacak kadar meraklıyım.