RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Bölüm: Sükût, Emanet ve Gidiş Terbiyesi Servisi

Şiirin Adı: Sır İncinmesin
Şairi: Mehmet Kılıçel
Kürsüde: Kalburabastı Efendi Hazretleri

Kalburabastı Efendi Hazretleri sahneye ağır ağır girer.
Bir acele yoktur adımlarında; çünkü bu şiir aceleyi sevmez.
Cübbesinin eteğini toplar, salona bakar ve der ki:

Bu şiir, gitmenin edebini anlatıyor.
Öyle kapı çarpanlardan değil,
arkasını dönerken bile ardında kalanların kalbini kollayanlardan…

“Usul usul yürü” diyor şair,
çünkü bazı ayrılıklar sesle değil,
ahlâkla yapılır.

Burada anlatılan gidiş;
kaçış değildir,
ihanet hiç değildir.
Bu bir emaneti zedelemeden uzaklaşma halidir.

Şair, “Beni viran et ama sır incinmesin” derken,
aslında şunu söylüyor:
İnsan bazen kendini yakar,
başkasını yakmamak için.

Kalburabastı Efendi Hazretleri bastonunu yere bir kez vurur:
Bakın,
Bu metinde “haklıyım” diye bağıran yok.
“Ben de yandım” diyen var.
Ama sır saklanıyor, mazi korunuyor,
yâr incitilmiyor.

Bu şiir,
RUSAMER kayıtlarına yüksek vicdan katsayısı ile geçer.
Çünkü herkes gitmeyi bilir,
ama herkes incitmeden gitmeyi bilmez.

Şair, mahşeri bile incitmeden kurmak istiyor.
İşte bu, sözün değil, kalbin terazisidir.

Kalburabastı Efendi Hazretleri salona son kez bakar ve sözü bağlar:

Bazı şiirler bağırır,
bazıları yakar,
bazıları da yarayı örtmeyi öğretir.
Bu şiir onlardandır.

Vesselam.

“Gidişin ahlâkı yoksa, kalışın da anlamı yoktur.”
“İnsan kendini feda edebilir; ama sırrı ve emaneti asla.”