RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Bölüm: Hayâl, Ütopya ve İnsanın İç Barışı Ünitesi

Şiirin Adı: Hayâle Merdiven
Şairi: Enver Özçağlayan
Kürsüde: Kalburabastı Efendi Hazretleri

Kalburabastı Efendi Hazretleri bu kez sahneye hızlı değil,
sanki bir merdiven çıkıyormuş gibi adım adım gelir.
Çünkü bu şiir, koşarak değil; düşüne düşüne okunur.

Bu metin bir hayal değildir yalnızca;
bir insanlık taslağıdır.
“Olması gereken” ile “olabilseydi” arasına kurulmuş
ince bir köprüdür.

Şair, dünyayı düzeltmiyor;
dünyanın düzelmiş hâlini gösteriyor.
Savaşsız bir zaman,
zamansız bir bolluk,
hukukun ihtiyaç olmaktan çıktığı bir düzen…

Bu bir masal değildir.
Bu, insanın içindeki vicdanın mimari çizimidir.

Aynaların dost olduğu,
bahçelerin kışı tanımadığı,
“ben”in eriyip “biz”e dönüştüğü bu evrende
asıl devrim dışarıda değil, içeridedir.

Kalburabastı Efendi Hazretleri bastonunu yere hafifçe vurur:

Bakın, burada kimse kahraman değil.
Kimse kurtarıcı değil.
Herkes kardeş.
Ve belki de en büyük hayal tam olarak budur.

Bu şiir RUSAMER kayıtlarına
“Yüksek umut – düşük gürültü” notuyla geçer.
Çünkü hayal bağırmaz;
ikna eder.

Vesselam.

“İnsanlığın en uzun yolculuğu, hayâlden vicdana inen merdivendir.”
“Bir gün ‘biz’ diyebilenler, zamanı da iyileştirir.”

hayale merdiven dayıyoruz da o merdivenin sonuna ulaşabiliyormuyuz bu yıllar geçtikçe daha da zor sanki eskiden mümkün olanlar şimdi hayali de aşıyor ama siz çok güzel işlemişsiniz bu konuyu tebrikler üstadım selamlar hürmetler hayallerinize ulaşmanız dileklerimle...