İçimin,
en derinlerinden sesleniyorum sana..
Sustuklarımı, söyleyemediklerimi,
çığlıklarımı duyabilirmisin şimdi..
Ey benim hayalim...
Sitem değil sözlerim,
içimdeki özlemi yazıyorum sana..
Yine odamda, yine
yalnız, yine sensizim..
Işıklar kapalı,
karanlığa büründü her taraf..
Aklıma düşünce gülüşün..
Dilime dolanınca o şarkı,
bir çay daha doldurdum en demlisinden..
Bir çakmağın sesiyle son buldu
gecenin sessizliği,
bir sigarayla dağıldı karanlığım..
Ve düşündükce seni,
gözlerini çektim içime..

Sağım solum belli değil...
Hiç bir yere sığamadım bu gece..
Kalem sustu, kağıt küstü..
Ezberimde adın,
satırlarımda sen varsın ya hani:
anlatacak tek bir söz,
yazacak bir harf bile
bulamıyorum şimdi..
Eskiden olsa düşünmeden yazardım..
Sevğim öyle büyüdü ki,
şiirlere sığdıramıyorum seni..
Bazen iki kelime yetiyor aslında..
Sen ki dilimin ucunda bir yara..
Söylesem olmuyor,
sussam acıyor...
Bazen de kelimeler susuyor,
kitlenip kalıyorum öylece..
Anlatamıyorum seni..
Ve işte o zaman,
yüreğim kanıyor bütün gece..

Dedim ya,
incenin yüreği kanar..
Bir görsen şimdi hâlimi:
oyuncakları kırılmış;
sevğiden,
ilgiden yoksun çocuklar gibiyim..
Hiç bir isteğim olmuyor sanki..
Öyle bir köşeye çekilip,
saatlerce ağlayasım var..
Yapamıyorum..
Sen karşımda öyle dururken;
yani hayalin gözlerimdeyken,
ağlayamıyorum ki ben..
Ağlayamıyorum,
sen gözlerimdeyken

Ey benim gönlümün sultanı..
Gözümün nuru,
kalbimin ışığı..
Hasretin çığ gibi üstüme düştüğü;
ve özlemin,
yağmur gibi yağdığı gecelerde:
hayaline sarılıp uyuduğum yârim..
Yar dedim, yara oldun dilimde..
Sev dedim,
kor gibi yandın içimde..
Gel dedim,
hiç gitmedin gözlerimden..
Kal dedim,
adını yazdın yüreğime..
Ne mutlu ki bana;
bir hayalde,
bir kaç satırla anlattım seni..
Sen ki, dilimin ucunda bir yara..
Söylesem olmuyor
sussam acıyor...