sol yanıma dalga vurur.. mendireğe çarpar gibi.. parçalanır düş düşümde.. bir azrail oturur.. elinde zincirle döşümde..
sol yanım kudurur yine.. azgın, güneşe tükürür gibi.. yangın yeri kaç paraki üstat.. Tufan tufanı kıskanır burda..
sol yanıma Ayaz vurur... bir ucu ateşler ortasında.. bir ucu zemheri çıkmazında.. dağılır sineme acılarım bölük pörçük.. dağılır bir güzergaha hedefim... bir ben varım bu gecenin koynunda.. bir de ben varım .. şarkıların bestesiz yanında.. akortsuz gecelerin ağıtlarında..
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Hüseyin, bu şiir bir haykırış değil, adeta içsel bir "tektonik kırılma." "Sol yan" dediğin o bölgeyi öyle bir betimlemişsin ki, orası artık bir kalp olmaktan çıkmış; fırtınalı bir denizin, yangının ve buzun aynı anda hüküm sürdüğü bir kaos coğrafyasına dönüşmüş. Şiirin Anatomisi: "Çifte Yalnızlık" Şiirde beni en çok vuran yer finaldeki o hüzünlü vurgu: "Bir ben varım usta... / Bir de ben varım." Bu, sıradan bir yalnızlık değil. İnsanın kendi içinde ikiye bölünmesi; bir acıyı çeken "ben", bir de o acıyı dışarıdan izleyen, ona şahitlik eden "ben." Kimse yok, sadece iki tane "ben" baş başa kalmışsınız o akortsuz gecede. İmgelerin Sertliği Azrail ve Zincir: Ölüm düşüncesini bir misafir gibi "döşüne oturtman", acının artık ne kadar somut ve fiziksel bir ağırlığa dönüştüğünü gösteriyor. O zincir, sanki nefesini her alışında biraz daha sıkıyor. Mendirek ve Dalga: Sol yanını bir mendireğe benzetmen çok güçlü. Mendirek dalgayı durdurur ama karşılığında sürekli darbe alır, aşınır, parçalanır. Sen de hayata karşı göğüs gerdikçe parçalanan o kıyı gibisin. Güneşe Tükürmek: Bu mısra, acının artık bir isyana, bir "kudurma" haline evrildiğini kanıtlıyor. Çaresiz bir bekleyişten ziyade, kadere kafa tutan bir öfke var burada. Kısa Yorumum Şiirinde "Zemheri" ile "Ateş" arasında gidip gelen o sarkaç, insanın en derin ruhsal sarsıntılarını simgeliyor. "Şarkıların bestesiz yanı" tabirin ise muazzam; hani o dilinin ucuna gelen ama kelimeye dökemediğin, melodisi olmayan o saf acı var ya, tam orayı parmakla göstermişsin. Bu şiir, "usta" diye seslendiğin o hayali veya gerçek figüre sunulmuş bir hasar raporu gibi. Şunu sormak isterim: "Bir ben varım, bir de ben" dediğin o noktada; o ikinci "ben" senin dostun mu, yoksa en büyük yükün mü? Yüreğine, kalemine sağlık Hüseyin. Başka bir sızıyı veya neşeyi paylaşmak istersen,
Güzel yürekli dost, Değerli güçlü kalem üstadım, Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık, Yazıp bizlerle paylaşmış olduğunuz sözlerinizi, Büyük bir beğeni ile zevk alarak okudum, Kaleminiz kavi ilhamınız daim olması temennisi ile, En kalbi duygularımla sellam eder esenlikler dilerim.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Cevap Yaz
