Özlüyorum bazen çocukluğumu, gençliğimi...
Hoyratça harcadığım yılları geriye döndüremesem de
Özlüyorum işte.

​Güneşin kavurduğu o kavruk yüzümü,
Çatlamış dudaklarımdan sızan masum ve saf gülüşlerimi,
Çamurlu sokaklarda bıraktığım sevincimi, neşemi;
Akşam eve yorgun düşen bedenimi...
Kara kazanda kaynayan suyun huzur veren rahatlığını,
Bir leğenin içinde kil ile yıkanmayı özlüyorum.

​Özlüyorum işte; her şeyden habersiz o saf halimi.

​On sekiz yaşımın deli çağında,
Dünyayı bir bakışa sığdırdığım o anları;
Bir gülüşüne yandığım kızın bakışlarını...
Toprak kokan köy kızlarının yana taranmış kâküllerini,
Bele sarkan beliklerini özlüyorum işte.

​Elini bile tutamadığım, başımı kaldırıp yüzüne bakamadığım
O kızın bitmek bilmeyen sevdası...
Hâlâ aklımdan çıkmıyor, ondandır bu kadar özlemim. ondandır.

Hayallerimde, rüyalarımda seviyorum sevdiğimi;
Yüreğime derin bir hüzün çöküyor,
Sanki sol yanımdan kan damlıyor adeta.
​Bazen fırtınalı, bazen çıkmaz sokaklarda yankılanırdı sesim.
"Seni seviyorum" demesem bile,
O hayalini kurduğum kızın sevdasını özlüyorum işte.

​Lakin otuzuna yaklaştıkça insanın,
Gönlündeki hırçın deniz dalgaları durulurmuş meğer;
O hırçınlık yerini sessiz bir bekleyişe, derin bir durgunluğa bırakırmış.
Gönlümün en demli, en yaralı, en olgun yıllarını özlüyorum.
​Özlüyorum işte; hayalini kurduğum aşkların uğruna
Uykusuz kaldığım gecelerin sabahını...

​Şimdi ise ekimin sonu, kasımın başı gibiyim;
Ömrümün en üzgün, en yorgun yıllarını yaşıyorum.

Gözümde gözlük, elimde baston...
Aynaların o küskün bakışları canımı sıkıyor;
Yüzümdeki çizgilerde kaybolan gençliğimi izliyorum.
​Saçımdaki beyazlıklar, fersiz gözlerim inadıma inadıma bakıyor aynalara.
"Geçti o rüzgâr, duruldu o deniz," diyorlar her baktığımda.

O an kırasım geliyor bütün aynaları, paramparça!
​Penceremin buğusunda yağan yağmura bakıp,
Kendi içimden dökülen yaprakları bir bir sayıyorum sanki.
Çocukluğun kili, gençliğin o otuza kadar süren ateşi...

Hepsi birer emanetmiş meğer.
Şimdi gözümde birkaç damla yaş ile
İhtiyarlığın gölgesinde özlüyorum işte...
O çocukluğumu, o gençliğimi özlüyorum.

İZZET GAYRETLİ

T.R. 09 12 1998