1
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
293
Okunma
Bu şiir, çok konuşup az anlayan bir dünyada sessiz kalmayı seçen bir insanın iç yolculuğundan doğdu.
Anlatıcısı, haklı çıkmanın değil, insan kalmanın bedelini fark eden biridir. Çünkü bazı anlar vardır; kendini savunursan küçülürsün, sustuğunda ise büyürsün.
Buradaki “sükût”, korkudan değil; bilgelikten gelir.
İnsan, sesini geri çektiğinde aynaya bakmak zorunda kalır. O aynada ne unvan vardır ne alkış… Sadece vicdan.
Şiirin yaraları, zamanın geçmesiyle kapanmaz. Çünkü zaman sadece unutturur.
İyileştiren şey, anlaşılmaktır. Birinin “Seni görüyorum” demesi…
Ya da kimsenin dememesi ama yine de insan kalabilmek.
Bu hikâye, kırılmasına rağmen kirlenmeyenlerin;
bağırmak yerine derinleşenlerin hikâyesidir.
Yazan: Cigdem Turan Dersimlikiz 🕊
İnsan
en çok sustuğu yerde
kim olduğunu öğrenir.
Haklı olmak değil,
insan kalmak ağırdır.
Ve bazı yaralar
zamanla değil,
anlayışla iyileşir.
Yazan: Cigdem Turan Dersimlikiz 🕊
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
