kadın bazen hükümsüz sanılır,
dokunursun
duymazsın.
yaklaşır sessizce,
adımlarını sayamazsın.

sevgisine mahkumdur derler,
oysa
kendi içine susmuştur.
o suskunluk
bir teslimiyet değil,
bir birikimdir.

o bir kadın.
zincire vurulmuş sanılan
ama aklı hala özgür bir deli.

konuşur,
duyulmaz acının sesi.
çünkü acı
yüksek sesle bağırmaz.
yaraları kanar,
ama içten içe,
kimseye bulaştırmadan.

onca şeye rağmen kadın susar.
çünkü bazen susmak
en ağır cevaptır.

kadın sadece akıllı değildir,
zekidir,
bilgedir.
kendini sergilemez,
çünkü değer
teşhirle ölçülmez.

kendi yolunu açar,
kurnazca değil
bilerek.
acele etmez,
zaman onun lehine çalışır.

kanatsız bir kuş gibidir kadın,
ama düşmeyi bilir
ve düşmekten korkmayan
uçmayı öğrenir.

kendi değerini bilir,
ederini başkasına sormaz.
bakmaz yalnızca,
görür.

isterse tek başına yürür,
istemiyorsa
en kalabalık yer bile
karanlıktır.

güler bazen,
kahkahalar savurur.
siz bakmayın,
aldanırsınız.
çünkü huzursuzluğu içindedir,
bakışlarıysa
sımsıcak.

yokmuş gibi davranır,
ama sesi duyulduğunda
kulaklar uyanır.
isterse olur,
istemiyorsa olmaz.

o seçicidir.
ışıldamaz,
ama geçtiği yerleri
aydınlatır.

bakılmak ister kadın.
çünkü sevilmek ister.
ve sevmek ister.
dinlenmek,
anlaşılmak ister.

aklıyla yürür,
ama duygularına
zincir vuramaz.
susar,
gözleri konuşurken.

aşk bir sanattır,
o bir aşıktır.
ve kolay değildir
içindeki aşktan
başka bir hayat yaşamak.

bir kez açar kadın,
çiçek gibi.
ve artık solmaz.
düştüğü yerde
yeniden doğar,
çoğaldıkça çoğalır.

o bir kadın.
olgun,
duygulu,
sevecen.

kadın dünya gibidir.
sahip olunmaz.
üzerinde yaşanır,
ama hoyratça değil.

ve dünya gibi,
en büyük sırdır.
*
Mehmet Demir
19121