2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
127
Okunma
Bir fincan kahve soğudu masada
Telvesi kaldı, sözleri gitmedi
Fal dediler, güldüm önce
Sonra baktım…
Falımda sen çıktın
Bir yol göründü uzun ve yorgun
Ucunda ne ben vardım ne huzur
Bir isim dolandı dudaklarımda
Ne desem yalan olur
Falımda sen çıktın
Kader dedikleri
Bir bakış kadar yakınmış meğer
Kaçtıkça karşıma sen çıktın
Sustum, yine sen
Unuttum sandım, yine sen
Ne kırk yıl hatırı vardı bu kahvenin
Ne de bir ömürlük sözü
Ama fincan biliyordu
Kalbimin sakladığını
Falımda sen çıktın
Dediler ki:
“Bu aşk yarım kalır”
Dedim ki:
“Zaten tamamı sendin”
Bir ben kaldım, bir gece
Bir de yazgı gibi gözlerin
Kapanan her falda
Açılan tek ihtimal:
Sen…
Falımda sen çıktın.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz