Kırkikindinin secdesinde kundaklananım
bakma öyle sineyi göğsüme
demlenen nemin külünde tutuşur ellerim
ellerim ki külünü düşürür,
düşürür  her bir zerresini  mabedime


mecalime sağanak olan duam ki
gidilemeyen  yolun eşiğinde
gitmenin ve dönmenin o ince çizgisinde
buradayım demek ahh burdayım...


korkunun kilidi avucumda terlerken
göğsümde ki kuşları bir, bir uçurdum ben
benden geride kalan ve beni bulan...


solmuş bir göğün penceresinde,
buğuludur gözlerim
ve kuruyan gecenin,
dudaklarına sızan  ay,
bakma öyle,
çatlaklarımdan gir içeri


ruhuma zemheri iliştiğinden,
iliştirdiğinden beri
güneş sırtında laleler yetişmiyor artık
nicedir kırılmış dilimin kemiği,
körelmiş kalemimin acziyeti


ant gözlerin ki,
hecelerimin duvağına düşüyor,
ince ve narin göğün sızlanma arifesinde
ellerinden düşüyor, kül renginde gül-ü ah
ah ki,
ah..


kipriğinde kızıl gecenin gonca mihrabı
mahsun gülüşlerini kefenleyip ,
yola düşen kederin, hiç şaşmıyor değilmi


ahh,
kıkırdayan azametin zamansız dalgaları
yağmur bu kadar tok iken,
biz neden yalpalanıyoruz


tuz sesimin,
susuyan gergefi,
susalım/mı???


Hepsi bu...


~°~
~°~
~°~