Kadının kudretini, acısını ve kutsallığını öyle etkileyici okudum ki hem düşündürdü hem de büyüledi. Yüreğiniz ve kaleminiz hiç susmasın.
Saygılarımla 💐

kadın,
göğün sağanağı ile yerin susuzluğu arasında kurulan o kutsal köprüdür. bir yanında nil’in bereketi akarken
diğer yanında çölün kumul sessizliği yankılanır.

Elesten gelen özün emanetçisidir.
ruhu neft yağında inceltilmiş bir tablo gibi hassas
bir o kadar da vakurdur.

Merve ile Safa arasında koşan bir annenin telaşı neyse
tarihin kara kıtalarında hıçkıran kadının feryadı da odur
hepsi aynı levh-i Mahfuz’un mürekkebidir

kimi zaman bir sunağın kurbanı
kimi zaman bir sarayın sultanı.
ama en çok, kendi içindeki tenhalarda kurduğu o görkemli mabetlerin tek gerçeğidir.

gül kokulu ağıtların dumanında tütsülenen bir ömürdür onunki;
sükutu bir secde kadar derin, gözyaşı ise Rahmet’in kapısını aralayan en mahrem anahtardır

Meryemce bir adanmışlığın kucağında, dünyanın tüm çığlıklarını susturan bir sustur kadının ağlayışı.

kadının kaybolmuş sesini bir dua gibi göğe kaldırıyor şiiriniz.


eyvallah Yahya şairim
eyvallah.