Bir mezar başında toprağına sarılırken sen bu yüreğimin sesini duymuyorsun.
Ya şimdi kime yaşlanalım kime tutunmayım.
Bırakıp giderken neden elimden tutmadın birlikte ölüme yürüyelim diye..

Dünya başıma yıkılmış kim beni çıkarır bu matem den bu girdaptan..
Söyle yanında yer varmı
Söyle uzanayım bende kara toprağa boylu boyunca..
Böyle vurgun olur muydu sevene sevdiğin den..

Ölümün son nefesi ni çektim ta’ toprak kanana kadar..
Bir damla su içtim gözlerin diye..
Ey’ sevgi li seni böyle severken bırakıp gitmek..
Sana yakıştımı deme ölüm hiç-bir yaşta yakışamıyor ki..
Toprak ölüme susamış olsada ecelin, görünmez eli, ensem de.
Ey sevgili bilirsin ben seni böyle boynu bükük bırakıp gitmezdim ’ya..
Sensiz nefes, alamazken...
Bakma öyle ardımdan
Gitmek ağır, geliyor işte yinede gitmeliyim..!
Ölüm ”ünün soğuk nefesini hissetmek bu kadar. yakın miydi? Deme..!
Aleyna kayan