Yüce Allah’ım,
ben Sana geldim…
Ne halimi anlatabiliyorum
ne de kendimi savunabiliyorum.
Sadece geldim.
Yüklerimle, eksiklerimle, utancımla.

Sen bilirsin Allah’ım,
dilim sustu ama kalbim susturulmadı.
İçimde birikenleri
insanlara anlatamadım
ama Sana saklayamadım.

Çok hata yaptım Allah’ım.
Bazen bilerek,
çoğu zaman bilmeden…
Kimi zaman nefsime uyup
Seni unuttum,
kimi zaman unutmamak için
kendimden vazgeçtim ama yine de düştüm.

Beni affet Allah’ım…
kırdığım kalpler için,
tutamadığım sözler için,
geciktirdiğim tövbeler için.

Güç verdin, şükür edemedim.
Uyardın, duymamazlıktan geldim.
Kapılar açtın, ben korktum.
Kapılar kapandı, ben Sana sitem ettim.

Affet Allah’ım…
sabırsızlığımı affet,
isyan gibi duran sessizliğimi affet.
Bazen suskunluğum bile
nankörlük oldu.

Ben iyi biri olmaya çalıştım
ama her zaman beceremedim.
Kalbim temiz olsun istedim
ama öfkem kirletti.
Doğru yolda durmak istedim
ama yorgunluğum beni yana çekti.

Allah’ım,
beni benden al.
Beni nefsimin elinden kurtar.
Ben kendime yetemiyorum.

Yanlış anlaşılmaktan değil
yanlış biri olmaktan korkuyorum.
Kalbimi Sen düzelt,
çünkü ben bozduğumu onaramıyorum.

Eğer birini incittiysem
ve fark etmediysem,
Sen onun kalbini tamir et
ve beni affet.
Eğer bilerek incittiysem
cezasını değil,
ıslahını ver Allah’ım.

Beni kapından çevirme.
Ben Sana sığınmaktan başka
bir şey bilmiyorum.
Her düştüğümde
yine Sana bakıyorum.

Dualarım eksik,
niyetim kırık,
gücüm sınırlı…
Ama Sen sınırsızsın Allah’ım.

Beni bağışla,
beni temizle,
beni kendine yaklaştır.
Ben affına muhtacım,
rahmetine muhtacım,
Sen’sizliğime çare bulamıyorum.

Eğer susuyorsam
bil ki içimde tövbe var.
Eğer ağlıyorsam
bil ki umudum hâlâ Sen.

Kapındayım Allah’ım…
geri çevrilmekten korkarak
ama affına güvenerek.

Âmin.