Söyleyin dostlar…
Bu şehir ağlayacak mı sonunda?
Yılların kirini, ihanetini, sessiz çığlıklarını
Bir sel gibi üstümüze kusacak mı?
Bu sokaklar…
Benim adımlarımdan kaçıyor artık,
Her köşe başı gerçeği yüzüme vuruyor:
Bu şehir yoruldu benden,
Ben de ondan.
Toprak olacak mı bu şehir?
Çatlaya çatlaya dökecek mi içindekileri,
Sakladığı ne varsa
Bir mezar taşı gibi kafama çarpacak mı?
Evet Bu beden toprak olacak!
Ama sakın acımayın!
Ben kendi yangınıma kendim düşmüşüm,
Kendi küllerime kendim gömülmüşüm.
Ve gözyaşları…
Kimseye merhamet etmeyecek!
Ben boğulacaksam,
Bu şehir de çatırdasın istiyorum,
Taşları titremeden benim acım dinmez artık!
Söyleyin dostlar…
Ben mi çürüdüm bu şehrin içinde,
Yoksa şehir mi körleşti bana?
Bilmiyorum…
Ama biri yıkılacak bu savaşta,
Ve ben artık geri adım atmayacağım!