4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1184
Okunma
ADEM-İ İMKAN
adem-i imkânsın sen,
sayısız rızık içinde
mahrûm bırakılmışsın herkesten...
nil sessizliğinde akar gece
ve gizler seni yıldızlar,
zulmetler susar, fehmedemez seni.
toprağa umut eker soğuk avuçlar...
giderler hayallere onlar,
kavuşmak için gülüşüne
ve üşürler yaz güneşinde sessizce.
tülbentten şeffaf,
yollardan uzun,
ararlar, ararlar bulamazlar...
ki onlar: Yusuf gibi güzel,
Hamzâ gibi güçlüdürler.
onlar ki sana yine de erişemezler...
ben, tüm mahrumiyetimle,
ve çaresizliğimle ben,
kimim ki?
ben ki: onların yanında dür-dâne,
ve mestâneyem ben, sâkisiz mecliste...
M.G...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz