Kapılma dünyanın sahte rengine,
Düşürür seni nefsin cengine.
Yüz çevirtir dosta, Hakk’ın evine,
Gidilmez bulanık şer deresine.
​
Arsızın yüzüne çekilmez perde,
Onursuz düşürür onulmaz derde,
Vefası bulunmaz mertlikte, merde,
Mert olmayan ile menzil varılmaz!

​Çürük iple sakın kuyuya inme,
Kötünün sözüne inanıp kanma,
Haram sofrasında sakın ha doyma,
Haysiyet tacını giyen yorulmaz.
​
Arsızın yüzüne çekilmez perde,
Onursuz düşürür onulmaz derde,
Vefası bulunmaz mertlikte, merde,
Mert olmayan ile menzil varılmaz!
​
​Yiğit olan vakarını terk etmez,
Doğru giden yolda asla çarketmez,
Hırsızda hayâsız hile hiç bitmez,
İçi boş olanın lafı derilmez.
​
Arsızın yüzüne çekilmez perde,
Onursuz düşürür onulmaz derde,
Vefası bulunmaz mertlikte, merde,
Mert olmayan ile menzil varılmaz!

​Ozan Zafer der ki; dünya fânidir,
Kötüyle oturmak ömre mânidir,
Asıl olan elbet hakkın yanıdır
Mayası bozukla sofra kurulmaz.

Arsızın yüzüne çekilmez perde,
Onursuz düşürür onulmaz derde,
Vefası bulunmaz mertlikte, merde,
Mert olmayan ile menzil varılmaz!