OY DUMANLI DAĞLAR

Gene geldi akluma, güzelum memleketum
Habu gurbet ellerde, bitmez benum dertlerum.
Olsaydum oralarda, yeter kuri ekmeğum.
Şimdi yanar dururum, vay benim emeklerum.
​
Of’un dumanli başi, yine kışa büründi,
Çaykara yollarinda, beyaz örtü göründi.
Kondu’nun soğuklari, iliklerume indi,
Ağlarum yana yana, sanmayin yaşum dindi.
​
Yaylanun çimenleri, sararupta solmiş mi?
Sultanmurat yaylasi, kar ile kaplanmiş mi?
Solakli’nun deresi, buz tutup da donmiş mi?
Bu hasretlik ateşi, yüreğume gömüldi.
​
Oy karli dağlarum, duman inmez başundan,
Bıktım usandum artuk,şu gurbetun kışindan.
Bir selam getur bana, toprağindan taşindan,
Akip gitsun bu ömür, gözlerumun yaşindan.
​
Kuzineler yanayur, tütüyordur bacalar,
Geçmek bilmez gurbette, bu karanluk geceler.
Dalar gider gözlerum, sarar da düşünceler,
Ayrilduk sürmeneden,Artuk tutmez bacalar
​
Ne sakarsu geçilur, ne da multadun yoli,
Yağayur lapa lapa, hem kari hem de dolu.
Kırıldi gurbetçinun, hem kanadı hem kolu,
Viran kalsun uşaklar,habu parmanun yoli
​
Oy karli dağlarum, duman inmez başundan,
Bıktım usandum artuk,şu gurbetun kışindan.
Bir selam getur bana, toprağindan taşindan,
Akup gitsun bu ömür, gözlerumun yaşindan.
​

Zafer’um der tükenmez, başumdaki dumanlar,
Halumuzdan anlamaz, memlekette olanlar.
Kapanan yollar gibi, bahtumuz da kapali,
Biz gurbete düşeli, yüreğimiz yarali.
​
Oy karli dağlarum, duman inmez başundan,
Bıktım usandum artuk,şu gurbetun kışindan.
Bir selam getur bana, toprağindan taşindan,
Akip gitsun bu ömür, gözlerumun yaşindan.
​