Ruhun Seferi

Küçük bir esintiyle başlar bu fırtına,
Önce gönlüme iner, sonra döner tayfuna.
Bir bakmışım gözlerimde bulut yağmurları,
Katre katre müjdeler o büyük sağanakları.

Prangalar vurulur, çözülür diz bağım,
Kendi içimde tutsak, sevdaya sığınağım.
Aldırmam kimseye, koyuvermişim kendimi,
Alemden aleme geçer, bulurum dengimi.

Karanlık dünyama bir güneş doğar ansızın,
Dermanı gizlidir o en derin sızının.
"Gel" diyen bir tebessüm, o sırlı bakışta,
Neler saklıdır kim bilir, o ilk dokunuşta.

Bir demli çay, bir sigara, bir duman,
Ruhumun dehlizlerinde kaybolur zaman.
Çıkan her nefes, benden bir parça koparır,
Ruhum duman duman, aslına ulaştırır.


Kalu Bela’dan beri süren bu ayrılık,
Şimdi bir el tutuşla biter, her yer aydınlık.
Ateşler içinde kıvranmak vuslatın bedeli,
Güneş diye sana döner bu beden ezeli.