0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
135
Okunma
Sıkışan kalp
Dar bir aralığa sıkıştı nefesi,
Duvarla kader arasında kaldı göğsü.
Havlamadı—
İnsan sesini bekler gibi sustu,
Gözleriyle yardım dedi.
Soğuk beton, sıcak cana değdi,
Zaman orada yavaşladı,
Bir kalp çırpındı,
Kimse duymadı.
Oysa sadakat,
Kapı aralıklarından geçebilecek kadar küçüktü;
Merhamet ise
Kocaman dünyaya sığmadı.
Şimdi o dar yerde
Bir boşluk var yalnızca,
Ve sokaklar biliyor:
Bazı ölümler
İnsanın omzunda taşınır.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
