Ey sevgili şehir sana bombalar yağdı misket misket
Sen yıkılır ken seninle yıkılan
İlk ben oldum
Kırılan her dalında ilk solan yaprak ta benim varlığım ve geleceğim di
Ben sana ağıtlar yaktım
Tozunu toprağını üzerime serptim
Taşını toprağını göz yaşlarım la suladım
Yalın ayak koşmadığım
Çıkmaz sokağın kalmadı
Her annenin feryadını
Her babanın isyanını
Yüreğimde hissetim
Seni korumak adına
Direnen o asi ve asil kadınlara
Mücadele eden o yiğit erkeklere
Bedeni mi siper ettim
Her şarapnel yüreğimde soğudu
Her kurşun yüreğimi deldi
Sana bombalar yağdıran uçaklara
Taş atıp durdum gücüm yetmeyince
Beddualar yağdırdım
Ağza alınmayacak küfürler ettim
Anna avrat yedi sülale sövdum
Yeri geldi oturup dizlerimi dövdüm
Her sokağına yüreğinden barikatlar kurdum
Her her cadde ne göğsümü siper ettim
Kendimden bile vazgetim
Ey sevgili şehir ya sen benim için yaptın
Gençlik yıllarımı çaldılar benden
Maden ocaklarında cezaevlerinde
Fabrikalarda inşaatlarda çürütür ler
Hayatımı kuruntular
Dövdüler dövdüler üstüne üstlük süvdüler
Yerlerde sürüklediler işkence ettiler beni diridiri
Yaktılar haklarımdan mahrum bıraktılar
Yetmedi öldürdüler beni
Sen hep sustun sadece ve sadece seyirci kaldın
Ey sevgili şehir

04/01/2026
Gaziemir İzmir