30
Yorum
74
Beğeni
0,0
Puan
470
Okunma
Zaman avuçlarımda kum,
Sıktıkça ben dağılıyorum.
Bir anı kalıyor tenime yapışmış,
Geçmişin pası gibi
Çıkmıyor ne yapsam.
Bir sessizlik taşıyorum içimde,
Söylenmemiş cümlelerden ağır.
Bazen suskunluğum konuşuyor benden önce,
Yankılanıyor sözcüksüz sözlerim
Dudaklarımın gölgesinde.
Düşüncelerim kuş sürüsü
Sorularım var, cevaptan çok.
“Ben” dediğim şey hangi anın içinde durur?
Korktuğum yerde mi,
Yoksa vazgeçmediğim yerde mi?
Gökyüzü müyüm ben
Yoksa karanlık bir gölge mi?
Belki de ,
Tamamlanan değilim.
Eksildikçe derinleşen,
Kayboldukça belirginleşen
bir arayışım.
Sonu olmayan bir çizgide ben...