0
Yorum
11
Beğeni
0,0
Puan
102
Okunma
Üzerimize yapışmayan sözler söyledik.
Uzun yolculuğumuzu düşün
Sen onu, karanlık bir tünele giren,
Ardından aydınlığa çıkan,
Kara tren gibi hayal et,
Ben unuttum, sen de unut.
Diyelim ki çocukça mızıkçılık yaptık.
Sen onu, denizden karaya bırakılmış,
Sonra yeniden denize ulaşmış,
Derinlere dalan bir balık olarak düşün.
Kocaman bir hayatı sevgiyle yaşadık...
Senden başkasına ihtiyacım yok ki...
Sen varsan her yer çiçek bahar...
Eğer evde olmadığını fark edersem,
Ben ne yaparım?
Bu yaşlarda eksilmek, ömürlerden israf
Elektrikler kesik, ses gelmiyor.
Sesini duymak tek umudum.
Karanlıkta kayboldum.
Zaman durmuş gibi, bekliyorum.
Saniyelerin yokluğunda yaşıyorum,
Zifiri karanlıkta seni nasıl bulayım?
Sabahı beklesem, güneş doğsa,
Yüzündeki parıltıyı göremezsem;
Ben nasıl yaşayım ? ..
Orhan Gülaçar
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
