0
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
121
Okunma
Belki Birimiz Öleceğiz
Asla beraber olamayacağız.
Aynı evi, aynı teni paylaşamayacağız.
Aynı masada oturmayacağız.
Hatta aynı şehirde bile oturmayacağız.
Belki bir gün son kez görüşeceğiz, ikimiz de bunun son olduğundan habersiz.
Son kez el ele gezeceğiz, belki de son kez söyleyeceğiz birbirimizi sevdiğimizi.
Yine beraber planlar yapıp, tutamayacağımız
Son sözleri vereceğiz birbirimize.
Ve elbette yollarımız yine ayrılacak bir gün.
Sonra aramıza şehirler girecek,
Hiç karşılaşmayacağız.
Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek.
Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek.
Nazım Hikmet
Oysa serçe parmaklarının ucu değse,
Yürek yüreğe sarılacaklar !
O arada örülen inat duvarları yıkılacak.
Aşkta derin küslük öyle yanıltıcı,
Öyle ayak direten bir duygudur ki;
Yüzme bilmeyen iki insanın
Sarılsalar boğulacaklar,
Kurtulamayacaklar hissini yaratır...
Öyle uzaktan uzaktan severler birbirlerini,
Ne kurtulabilirler, ne yaklaşabilirler !
Sevdiğimiz her şey,
İlk gördüğümüzde ki gibi kalabilseydi keşke...
Dünya ne güzel bir yer olurdu...
Orhan Gülaçar
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
