Bir yılı daha geride bırakıyorum.
Bir yığın yaşanmışlığı da beraberinde.
Başından belliydi tahammülümü zorlayacağı,
Başımı savsam bedenimden diye düşünüp durdum.
Düşler sokağım, çıkmaza dönmüş bahtımda.
Yolculuğum imtihana, sabrım sınanmalara..
Neyim ben? Kimim? Bir mizanşör mü karşılarında?
Önünü göremeyen ben, zorunlu sorumluluk abidesi miyim?


Zaman ilerlerken, kabulleniyorum herşeyi birer birer..
Savaştan çıkıyorum usulca, üstüm başım yara bere..
Vazgeçiş eşiği geçiriyorum, kararımın adını tanımlamam gerekli..
Sanırım miladi takvim gibi benimde,
Ömrümde tek bir gün önemli; son gün, son gece..


Nasıl bitiyor bilmiyorum benim hikayem.
Yaşıyorum hasbelkader gitmeden katakulliye.
Bildiğimi sandığım şeyler birer zan,
Ciltler dolusu bilgi, malumat, günün sonunda okyanusta katre.
Bilmediklerimin biçtiği ateşten gömlek yakışır üzerime,
Kibrin suyu tatlı, dibi derin, cazibesi hayli hoş gözüme.
İçine düştüğümde pişmanlığı getirir yanı başında bir hediye,
Yılın son zamanı gelip defterimden bi demet daha eksilttiğinde,
Bende oluşan her zamanki gibi üzüntü, yıpranış ve keder hislerimde...


-ZinedkA