Issız ve soğuktur, çölde geceler
Tipi, kar, aratmaz, donarsın gönül
Aşka kurban gitti, bilsen niceler
Gündüze kalırsan, yanarsın gönül

Eğlenmekten başka, yok imiş derdi
Yalandan en çok da, seni severdi
Acıdan başka da, sana ne verdi
Hala da, adını, anarsın gönül

Kandırılıyorsun, bunun meali
Vicdanın sızlıyor, insanlık hali
Bal bile yapmayan, arı misali
Ota da, pok’a da, konarsın gönül

Sırtına alevden, gömlek giyerek
Her gördüğün yerde, gülümseyerek
Eşi ve benzeri, yoktur diyerek
Böyle kendini mi, sınarsın gönül

Terk etmenin, cezası yok, yasada
Üstüne bulunmaz, kaygı, tasada
Tek başına, yalnız, soğuk masada
Sevdanı hasrete, banarsın gönül

Sen sevdin seveli, sevinç görmedi
Sevda bahçesinden, sevgi dermedi
Aşkın fidanları, filiz vermedi
Meyvesiz koca bir, çınarsın gönül

Lüzumsuz bu aşkı, sürdüremedin
Feleğe haddini, bildiremedin
Bu asil neslini, sürdüremedin
Susuz ve kurumuş, pınarsın gönül

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LĞZUMSUZ