Bilir misin…
Yare şiir yazmak kolaydır
Esas mesele yazmamakta
Yazmamayı sıkı sıkıya tutup
Ruhunla savaşabilmektir
Tutuşup yanarak tükenmemeli hiç değilse

Hiçbir şeye benzetmemek
Çiçek böcek kuş veya herhangi bir yakıcıya
Bir kokuyla bile hissetmemektir
Hissetmemektir gözleri kör olasıca bir şarkıyla gelen
Mehtabın ve yakamozun kıyısında bir geceyi
Hatırlamamalı yerde gökte buz gibi bir maviyi
Görmemelidir

Bir ses gelse de ötelerden
Dönmemeli ve kapanıp, gömülmeli içine
Ahlar vahlar duyulmamalı bir ağıttan
Mani olmalı tüm mani/ler
Sazın telleriyle sözlenmemeli
Önce bam telini koparabilmektir yazmamak

Kör karanlıklarda
Mecnunu kılavuz edinmemektir
Seslenmemelidir Leyla’ya çöllerden vahalara
Serap bilmektir hep gördüklerini
Ellerin temas edemeyişini unutmaktır

Mevsimi yoktur yazmanın ya da yazmamanın
Hazanı baharı boranı yazı olur
Hesaplaşmalıdır gözü olanlarla zamanı geldiğinde
Gözleri kirpikleri kaşları görmemelidir
Saçların rüzgarda savruluşuna bayrak açmamalıdır

Konuşmaları silmektir duvarlardan
Sadece yazmamalıdır
Düşünmemelidir birlikte edilen duaları
Diz çökmeleri
Unutmalıdır…

İçmelidir belki Lokman’ın verdiği şerbeti.
Uyumalıdır biraz.
Sol yanı ağarana kadar uyanmamalıdır...

Sonuçta zor olana sarılmaktır yazmamak
Kavi durmaktır
Ayağını yere tam basarak

Avuç içini göğe yansıtıp
Belki amin demektir…

Buğra San