ESKİ KONSOL

Eski ceviz konsolun en alt çekmecesinde
Albümüne rastladım seksenli yıllarımın
Çekilmişti resimler okulun gecesinde
Titrediğini gördüm yaşlanmış ellerimin

İlk sayfasını açtım parmağımın ucuyla
Gülümsedi gençliğim sararmış bir kareden
Henüz hiç tanışmamış hayat denen acıyla
Belli ki çok toy daha pişirmemiş var eden

Kalbimin tik tak sesi ele verirken beni
Sayfalar arasında sararmış bir yüz gördüm
O masum bakışların hatırlatırken seni
Aynaya baktığımda bir liseli kız gördüm

Kaşları kavisliydi kısacıktı saçları
Dudaklarında yarım buruk bir gülüş vardı
Basma bir etek giymiş fırfırlıydı uçları
Şile bezi bluzu sanki küçülmüş dardı

Kurumuş bir gül gördüm sayfalar arasında
Gül kurusu rengiyle hatıra kokuyordu
Bir hıçkırık boşaldı albümün yarısında
Dokunduğum anılar kalbimi yakıyordu

Toz pembe hayallerim , mavi düşlerim vardı
Kanatsız bir kuş gibi yükseklerde uçardım
Gökkuşağı renginde bal gülüşlerim vardı
Gönlümün deryasında aşka yelken açardım

Islandı kirpiklerim hatıralar üşüştü
Albümdeki fotoğraf nemlendi gözyaşımdan
Nice arkadaşlarım bir bir aklıma düştü
Öpüp konsola koydum ayrıldım sırdaşımdan

Evlenmiş mutlu olmuş iki çocuk annesi
Şimdi o masum kızdan geriye kalan izler
Yanardağı misali yanar gönül hanesi
Yıllara meydan okur yüzündeki çizgiler.

Nurgül KAYNAR YÜCE / K. MARAŞ
21 Mayıs 2020

AL YANAKLI KİRAZLAR/ ŞİİRLERİM