Karahindiba:

Dikenli tellerden tırmanıyor
çeperden aşıyor seher yeli
örtülü pencerelerin
camı üzerinden
süzüle süzüle esip gidiyor
kapalı kapıların önünden
esneye esneye susup geçiyor

Uçuşup gelen haberciler
çırpınıyorlar perdeli pencerelere
haberler kırılıp paramparça oluyor
kelime, kelime aşağı
dökülüyorlar

Karahindibalar asılıyorlar
tokmaksız kapılara
umutlar kopup kırılıyorlar
halka halka yere
dağılıyorlar

İşittim pencere terasına dökülen
ses seda kırıklarından
yemeğe küsmüşsün
güzelim

Duydum kapı eşiğine düşen
hayal kırıntılarından
susuzluğa
meydan okuyormuşsun

İç suyunu yiğidim iç!
ye ekmeğini benim aslanım
ne dikenli tel bilir seni
ne çeperi aşan seher yeli

ne pencere açıp işitir seni
ne tokmaksız kapı çalar
senin yüreğini

Sadece karahindiba
düşünür seni ve senin
unutulmuş derdini



(İran hapihanelerinde açlık grevi yapan Güney Azerbaycan aktivistlerine sunulur)