Bendeki manzara
Yine güzel bir gün
Yine
Güneşin doğuşunu sen sandığım bir zaman
Oysaki mevsim
Sonbahar
Tabiatın
bahara tekrar dirilmek için ölümü beklediği
Renginin solduğu
Ayaklarıma yapışan üç beş sararmış yaprak
Doğanın ten değiştirmesi
Zamanın
Yüzümüze en çok güldüğü anlar
Belkide
En hızlı ömrümüzden yediği vakitler
İnsan neyi görmek istiyorsa
Ona mı inanır
Yoksa duymayı en çok sevdiği şeye aşık olur mu
Kişi
Bazen cevabını bildiği onca soruyu
Kendine dahi soramaz
Korkar
Soğuktan kaçar gibi saklanır
Ama
Bu
Artık kaçmanın olmayacağı o son çıkmaz
Kendime ayırdığım bir iki notu da suya attım
Onca sesin içinde tanıdık ses olmayınca
Dinlemek sessizlik oluyor
yalnızlığın kötü bir huyu var
Kişiyi en zayıf zamanında yakalıyor
Sen
Hala seviyorum dediğime bakma
Dudaklarım titriyor
Maksat
Kendi yüreğim kırılmasın
İnsanların iki yüzlü olduğu bir zamanda
Bari aşkı yalan sanmasın