bunca zaman bu telaşlarla
çırpınıp durdun
gel otur yanıma biraz sessizlik olsun
saçlarına yorgun güneşler tutunmuş
otur şöyle karşıma kederler sussun

hangi geceler
bu pencerelerden seyrettin
yalnız geceleri
dalıp gitme öyle hasretin kucagına
talihin kuşu
konmamışsa ne olmuş başımıza

gel otur yanıma
yüzünün seherinde serceler koşsun
gözlerinden sessizliğime bir nem uçsun
aynı dilde sevişmesek ne çıkar
başka türkülerin dertlerinde yakarız sigaramızı
ne çıkar saadet gülleri
bitmemişsse bahçemiz de
sararmışsa ne olmuş
gönlümüze batan müjganlar
yitip gidmedikya sellerle
bu telaşdanda kirpikler filizlenir elbet

gel otur yanıma
gögü saydım bitti
tabakam da tütünler
dumanlanıp seni seyretti

bunca zaman bu telaşlar da koşuşturup durdun
bak atları vurdular
gönlümün salıncagında seni unuttular
meydanlar kurup sevgimi tuttular

gel otur yanıma
belki bir daha gelemezsin
belki bir daha
rüzgarlar gibi
gözlerime değemezsin