26
Yorum
53
Beğeni
5,0
Puan
431
Okunma

Yağmur ağlıyor, çünkü o da bıktı.
Gökyüzü sürekli dram yazıyor
senaryoyu bulutlar taşıyor.
Bir damla, iki damla, üçüncü damla
artık metafor olmaktan sıkıldı.
Toprak “yeter” diyor
kimse onu duymuyor
çünkü herkes kulaklık takıyor.
Bir şehir var
her köşesinde ıslak pişmanlıklar.
Kaldırımlar, eski sevgililerin
ayak izlerinden müze yapmış.
Kahve fincanı pencere kenarında
intihar etmeyi düşünüyor,
ama köpüğü hâlâ umutlu
“belki bu sefer güneş açar” diyor.
Sen ise hâlâ
ıslanmamak için koşuyorsun
halbuki yağmur
sadece konuşmak istiyor
Her damla bir cümleydi
sen hiçbirini dinlemedin.
Sonra gökyüzü sustu
ve o sessizlik, şiirin en acı satırıydı.
Ferdaca
5.0
100% (29)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.