Not; Mert Demir) Ateşe düştüm
Şarkısında Okunabilir.

///

İnsan..
Bin Hikâye,
Bin Özlem,
Bin Cümle..

Güzel olan Ne Varsa Kısaydı..Ondan
Sarilmamalar Saniyelik, Ayrılıklar Ömürlüktü
Gülümsemeler Anlık, Hüzünler Ekim gibi Uzundu
İzi kalır Zamansız Gidişlerin
Giden Gelmeyi Unutur Kalan Gülmeyi

Hangisine Üzülelim ?
Zamanisızlıklara mı ? İmkansızlıklara mı ?

Mesela Buldum derken Kaybolanlara mı ?
En Yakın derken Uzak olana mı ?

Samimiyetini Yitirmiş
Bir Çağ ’a Denk Geldik Sanırım
Hangi Kapıya varsak bir çıkar derdi
Kime Derdimizi Anlatsak Boşa Anlatmış gibi

İyi Denen Ne Varsa
Yedi Kat Toprağın Altına Gömülmüşcesine
Mezarlıktan bir Farkım Yok Artık
İçimde yiten, yitene

Uyusam Rüyalar Uyansam İnsanlar.
Gözlerimden düşen düşene.

Oysa ki..
Düştüğümüz Yerden.
Üstümüzün Başımızın Tozunu Çırparak,
Yeniden Kaybettiklerimiz için
Yeniden Savaşmak için
Belki de Yeniden Sevmek için..
Ayağa Kalkmayı Sevmiştik

Şimdi..
Kalbimiz Firar’a
Gülüşlerimiz İntihar’a
Sabahlarımız ise Günlere Yorgun

Çünkü İnsan
Bin Hikâye
Bin Özlem
Bin Cümle.