HERKESİN ODUNU KENDİ KÖZÜNE

Âlemine gelen çiçeğin açar,
Savrulan çiçeği sevdasın saçar,
Sevdası yolunda kalırsa naçar;
Elin uzat ama belin bağlama,
Sen seni bil gönül; gönül ağlama…

Farklı var eylemiş her bir kulunu,
Herkes kendine has çizer yolunu,
Yolun şaşıranı büker dalını;
Elin uzat ama belin bağlama,
Sen seni bil gönül; gönül ağlama…

Görevin yapanda bitmiştir işin,
Bırak hallerine ağrıtma başın,
İşi ters giderse vebalin taşın;
Elin uzat ama belin bağlama,
Sen seni bil gönül; gönül ağlama…

Savurganlığa destekse işin,
Darda kaldığında yüz olur meşin,
Sonunu iyi düşün paradır eşin;
Elin uzat ama belin bağlama,
Sen seni bil gönül, gönül ağlama

Fanisini gamı; duvarı nemi,
Fazla düşünürsen su alır gemi,
Sarıl dağlarına dağıt elemi;
Elin uzat ama belin bağlama,
Sen seni bil gönül; gönül ağlama…
*
Kulağını tıka y/elin sözüne,
Gönlü Hıfzı eyle sarıl özüne,
Herkesin odunu kendi közüne;
Elin uzat ama belin bağlama,
Sen seni bil gönül; gönül ağlama… 05.10.2025-KONYA