sivri diller bayramında çalınmış benim mısram
haleler periler takmış yanağıma hüznü
oysa asırlardır çarmıhtaydım
giymemeliydim kederin bin bir türlü yüzünü
Allah’ın doksan dokuz ismiyle anmalıydım yakarışımı
dualar şifalar takmalıydım çehreme
dostum sen kocaman bir Folso’sun
vesveseler birikmiş kaderin kırbacını Folso’dan yiyenin
oysa yalnız bir Folso kendini feda eder paraya
yalnız bir Folso!

bense kimileri için esmer yahut kolaycana yazılan kağıtlar dağıtırım
benim kelimelerim para etmez
çünkü ben öteden beri Folso’nun hasmıyım
yanımda şatafatın tınısını gezdirmem
sokaklarda, evlerde, malikanelerde sarhoş olmam
içki şişesiyle gezmem
içki bir hastalıktır benim için
Folso’ya sorsanız öteden beri sarhoştur
Folso içer lakin yarı ayıktır
kafası giderse ölüm bilin geceyi
ölüm meleğinin kollarındadır çünkü Folso
Folso öteden beri hasmımdır benim
Folso kimilerine göre ünlü fişekhanelerinde şampanyadır
ünlü şovlarında, kırmızı halıda lüks resimdir.
Folso ölenlerde rayban gözlük, hoş kelamdır
ardı sıra yakaran tipidir kimilerince
yahut bir tılsımlık üç beş yemeği
ve geceye uzanan süper lüks tafrası
oltaya takılan bir düzine dosttur Folso
Folso evini Cihangir’den taşıdı taşıyalı
rahat etmedi dizler
Folso yandı mı bitti mi öldü mü gitti mi bilemedim
Folso geziyor, şaklatıyor parmağını bir yerlerde hâlâ
bir yerlerde siperde duruyor bir yerlerde sürünüyor bir yerlerde tükürüyor
Folso düşmanlarını arıyor kesinkes
tokatlamak için tarihin mıhlarına çakıyor
Folso sövüyor gene
Folso’ya sorsanız öteden beri şakacıdır
Folso hasmımdır öteden beri benim